ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

ΚΑΜΑΡΕΣ

Οι Καμάρες, το Μεσαιωνικό Υδραγωγείο, είναι έργο της Βυζαντινής περιόδου το οποίο δέχτηκε από πολύ νωρίς επιδιορθώσεις και εκτεταμένες επισκευές κατά την Οθωμανοκρατία, ιδιαίτερα στα χρόνια του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς και Νομοθέτη (1530 μ. Χ. περίπου). Η διπλή αυτή τοξωτή κατασκευή είχε στόχο να γεφυρώσει την χερσόνησο της Παναγίας με τις υπώρειες του ορεινού όγκου της Λεκάνης. Χρησίμευε για τη μεταφορά νερού από τις πηγές των ορεινών όγκων (έξι χιλιόμετρα βόρεια) στην σημερινή «Παλιά πόλη» της Παναγίας, με την κύρια πηγή νερού να βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μ. ενώ άλλες πηγές χαμηλότερα συμπλήρωναν την τροφοδοσία του. Το μεγαλοπρεπές αυτό μνημείο μήκους 280 μ. αποτελείται από 60 αψίδες τεσσάρων διαφορετικών μεγεθών και έχει μέγιστο ύψος 25 μέτρα. Οι εργασίες αναστήλωσης ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 1997 με τεχνικές ήπιας παρέμβασης.

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΒΑΛΑΣ

Το κάστρο της Καβάλας δεσπόζει πάνω στην κορυφή της χερσονήσου όπου είναι κτισμένη η παλαιά πόλη. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους και αργότερα έγιναν αλλεπάλληλες ανακατασκευές και επεμβάσεις στην οχύρωσή του από τους Βυζαντινούς, τους Ενετούς και τους Τούρκους. Το κάστρο (ακρόπολη) στη σημερινή του μορφή, κτίσθηκε το πρώτο τέταρτο του 15ου αιώνα, στηριζόμενο σε θεμελίωση Βυζαντινής περιόδου. Στο υπαίθριο θέατρό του διοργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις.

ΤΟ ΙΜΑΡΕΤ

Το Ιμαρέτ, μεγάλο συγκρότημα της τελευταίας Οθωμανικής περιόδου, κλασσικό δείγμα Ισλαμικής αρχιτεκτονικής, βρίσκεται στην δυτική πλευρά της χερσονήσου της Παναγίας (παλαιά πόλη). Είναι από τα τελευταία που κατασκευάστηκαν την περίοδο αυτή και το μόνο που σώθηκε σχεδόν ακέραιο. Κτίσθηκε, στο μεγαλύτερο μέρος του, μεταξύ 1817-1821 από τον ιδρυτή της τελευταίας Αιγυπτιακής δυναστείας, Μεχμέτ Αλή. Για λόγους συναισθηματικούς, ο βαλής της Αιγύπτου θέλησε να ευεργετήσει την γενέτειρά του με αυτό το θρησκευτικό, εκπαιδευτικό και φιλανθρωπικό ίδρυμα. Λειτούργησε ως μουσουλμανικό ιεροδιδασκαλείο – οικοτροφείο και ως “πτωχοκομείο” για όλους τους άπορους της πόλης ανεξαρτήτως θρησκεύματος.

Από τα τέλη του 1922 οι χώροι του Ιμαρέτ χρησιμοποιήθηκαν για την στέγαση των προσφύγων. Το 1931, προκειμένου να διαπλατυνθεί η παρακείμενη οδός, ένα μέρος του Ιμαρέτ κατεδαφίστηκε. Το 1967 διατάχθηκε η αποχώρηση όσων ενοίκων (από τους πρόσφυγες) είχαν απομείνει και το μνημείο σφραγίστηκε. 

Μέχρι να ρυθμιστεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς, το Ιμαρέτ παρέμεινε πλήρως εγκαταλελειμμένο. Μετά την τακτοποίηση των θέμάτων ιδιοκτησίας ένας χώρος του ήταν αναψυκτήριο και εστιατόριο και κάποιοι άλλοι χρησιμοποιούνταν ως αποθήκες γειτονικών καταστημάτων. Το 2001 ενοικιάστηκε για 50 χρόνια σε επιχειρηματία της Καβάλας, αναστηλώθηκε και μετατράπηκε σε ένα πολυτελή και καλαίσθητο χώρο φιλοξενίας, που διατηρεί κάτι από την ατμόσφαιρα της εποχής του.

                         ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΕΧΜΕΤ ΑΛΗ - ΑΓΑΛΜΑ ΜΕΧΜΕΤ ΑΛΗ

Στην πλατεία της παλιάς πόλης σώζεται συντηρημένο το σπίτι που γεννήθηκε ο Μεχμέτ Αλή, ιδρυτής της τελευταίας Αιγυπτιακής δυναστείας. Το όμορφο αυτό Μακεδονικής αρχιτεκτονικής οίκημα θεωρείται ως βακούφικη περιουσία του αιγυπτιακού κράτους. Το “κονάκι” του Μεχμέτ Αλή αποτελείται από δύο μέρη, το ισόγειο και τον όροφο. Στο κέντρο της πλατείας στήθηκε το 1934 μπρούντζινος έφιππος ανδριάντας προς τιμήν του σουλτάνου της Αιγύπτου, έργο του Έλληνα γλύπτη κ. Δημητριάδη.Φιλοτεχνήθηκε στο Παρίσι και απεικονίζει το στρατηλάτη και θεμελιωτή της αιγυπτιακής δυναστέιας Μεχμέτ Αλή 

(γεννημένο στην Καβάλα το 1769 και θανόντα στον αίγυπτο το 1849). 

Στο άγαλμα  ο Μεχμέτ Αλή απεικονίζεται με το σπαθί στη θήκη αφού σύμφωνα με την παράδοση επιστρέφει για να ξεκουραστεί.

ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ 

Το κτίριο, μικρογραφία Ουγγρικού πύργου, κτίσθηκε περίπου το 1895 από τον Ούγγρο καπνέμπορο Pierre Herzog. Μετά το θάνατό του το κτίριο πέρασε στην κατοχή τη “Ανώνυμης Εταιρίας Καπνών και Πέραν Θαλάσσης”. Το 1937 επί δημαρχίας Αθανασίου Μπαλάνου αγοράστηκε από το δήμο Καβάλας και έκτοτε στεγάζει το δημαρχείο της πόλης.

ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ 

Το χάλκινο άγαλμα της Νίκης, βρίσκεται μέσα στο δημοτικό κήπο στο χώρο μπροστά στο δημαρχείο. Η ανάγλυφη παράσταση στο βάθος του χώρου του ηρώου φιλοτεχνήθηκε από το γλύπτη Διονύση Γερολυμάτο και αναφέρεται στους αγώνες των Ελλήνων από την αρχαιότητα μέχρι το 1940-41. Το χάλκινο άγαλμα είναι του γλύπτη Γιάννη Παρμακέλη.

ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΗ

Η πλατεία Καπνεργάτη, βρίσκεται επί των οδών Κασσάνδρου και Αβέρωφ, είναι η δεύτερη σημαντική και κεντρική πλατεία της πόλης μετά την πλατεία Ελευθερίας. Στη πλατεία Καπνεργάτη βρίσκεται το μεγάλο κτίριο της Δημοτικής Καπναποθήκης, όπως και το μνημείο του Καπνεργάτη, στο οποίο οφείλει το όνομα της η πλατεία.

Το μνημείο του Καπνεργάτη, είναι δημιουργία του Δημητρίου Αρμακόλα, ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες γλύπτες. Το μνημείο τοποθετήθηκε στην ομώνυμη πλατεία το 1986. Απεικονίζει πρόσωπα τα οποία συμμετείχαν στο καπνεργατικό κίνημα, δύο άνδρες και μια γυναίκα, θέλοντας να δείξει και την γυναικεία συμμετοχή στον αγώνα. Τα χέρια είναι ξεχωριστό γλυπτό το οποίο δείχνει την δύναμη, τη ταχύτητα και την μαεστρία των χεριών του καπνεργάτη, συμβολίζει το μεροκάματο αλλά και την παραμονή στην εργασία.